หนึ่งนาทีของเราไม่เท่ากัน!!!

หนึ่งนาทีของเราไม่เท่ากัน

ศิลปิน James อัลบั้ม James Franchise (2546)

.....เป็นอีกวันแล้วสินะ ที่ต้องตื่นขึ้นมาพร้อมกับคำถามที่ว่า เธอกำลังทำอะไรอยู่ที่ไหน และฉันจะต้องใช้ชีวิตที่เดียวดายอย่างนี้อีกนานเท่าไหร่ถึงจะได้พบกับเธออีกซักครั้ง ระยะทางที่ห่างของเราอาจจะเท่ากัน  แต่เวลาแห่งการรอคอยของเรา ไม่เท่ากันใช่ไหม ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่ปล่อยให้ฉันรออยู่อย่างนี้.....

เธออยู่ไหนอยู่ไหน เธออยู่ไหนอยู่ไหน เข็มนาทียิ่งเดินไป ใจยิ่งสั่นขึ้นทุกที ยังมีฉันอยู่ไหม เธอจึงทิ้งให้รออย่างนี้ เพียงแค่คิดว่าเธอไม่ใยดี ในใจก็แทบสลาย

หนึ่งนาทีของเราไม่เท่ากัน เธอจะทำร้ายฉันอีกนานไหม  คนที่ขอให้รอ กับคนที่ท้อหมดใจ (รู้ไหมว่าเหนื่อยใจน้า) รู้ไหมว่าเหนื่อยใจไม่เท่ากัน

เธอก็รู้ใช่ไหม เธอก็รู้ใช่ไหม ทุกนาทีที่เธอไกล ใครคนนึงคิดถึงเธอ มีแต่ฉันแต่ฉัน และเป็นฉันที่รอเสมอ เธอก็รู้ว่าฉันต้องการเธอ แต่เธอก็ยังใจร้าย

หนึ่งนาทีของเราไม่เท่ากัน เธอจะทำร้ายฉันอีกนานไหม คนที่ขอให้รอ กับคนที่ท้อหมดใจ (รู้ไหมว่าเหนื่อยใจน้า) รู้ไหมว่าเหนื่อยใจไม่เท่ากัน

..... ฉันรู้ว่าเวลาที่เธอกำลังมีความสุขอยู่กับใครๆ คงจะผ่านไปอย่างรวดเร็ว จนเธอไม่รู้ว่า เวลาแห่งความว่างเปล่า และเงียบเหงาของฉัน มันผ่านไปอย่างเชื่องช้าเหลือเกิน  อย่างนี้ล่ะมั้งที่เขาชอบพูดกันว่า เวลาของคนที่ขอให้รอ กับคนรอ

      มันไม่เท่ากัน มันไม่เคยเท่ากันเลยจริงๆ.....

รักของฉันและเธอ คงไม่เท่ากัน

♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

“๑ นาทีของเรา ไม่เท่ากัน”...  จริงหรือ?

บางครั้ง มีคนมักจะบอกเราว่า คนเรามีเวลาเท่า ๆ กัน ไม่มีใครมีมากน้อยไปกว่ากัน แต่หลายครั้ง 1 นาทีของแต่ละคนในแต่ละสถานการณ์ก็มีค่าไม่เท่ากัน

หลายคนคงเคยได้ยินคำกล่าวหนึ่งที่บอกว่า.....

.....ถ้าอยากรู้ว่าเวลา ๔ ปีมีค่าแค่ไหน ให้ไปถามนิสิตนักศึกษาที่เพิ่งรับปริญญาจากมหาวิทยาลัยมาหมาด ๆ

.....ถ้าอยากรู้ว่าเวลา ๑ ปีมีค่าขนาดไหน ใหัไปถามนักเรียนที่สอบปลายภาค (Final) ตก

.....ถ้าอยากรู้ว่าเวลา ๑ ชั่วโมงมีค่าขนาดไหน ให้ไปถามคนรักที่รอพบกัน

.....ถ้าอยากรู้ว่าเวลา ๑ นาทีมีค่าขนาดไหน ให้ไปถามคนที่พลาดรถไฟ รถไฟฟ้า รถไฟฟ้าใต้ดิน รถสองแถว รถประจำทาง รถตู้ รถแท็กซี่ รถตุ๊ก ๆ เรือหรือเครื่องบิน ฯลฯ  ไปเพียงชั่วขณะหนึ่ง

.....ถ้าอยากรู้ว่าเวลา ๑ วินาทีมีค่าขนาดไหน ให้ไปถามคนที่รอดตายจากอุบัติเหตุอย่างหวุดหวิด

.....ถ้าอยากรู้ว่าเวลา เสี้ยวหนึ่งของวินาทีมีค่าขนาดไหน ให้ถามนักกีฬาโอลิมปิคที่ได้เหรียญเงิน

.....และถ้าอยากรู้ว่ามิตรภาพนั้นมีค่าขนาดไหน ให้ลองเสียเพื่อนสักคนหนึ่ง

...............

เวลาไม่เคยมีค่า ถ้ามันยังไม่ผ่านเลยไป  และมันจะมีค่า จนทำให้คุณร้องไห้ได้ หากมันผ่านคุณไปแล้ว

เวลา (ของแต่ละคน) เป็นสิ่งที่ใช้แล้วหมดไป คนอื่นไม่สามารถใช้หรือกีดกันไม่ให้คนอื่นมาใช้เวลาของเราได้ ดังนั้น เวลา จึงเป็นกรรมสิทธิ์ของแต่ละคน

♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

แล้วบทเพลงซึ้ง ๆ ของพี่เจมส์นี้ให้อะไรกับเราเล่า?  ใช่แล้ว  แต่ละคนมักจะบ่น  หรือบอกกับตนเองเสมอว่า  เวลาของเรา (ของฉันและคุณ) ไม่เท่ากัน  ทั้ง ๆ ที่ความจริงแล้ว หนึ่งวันของแต่ละคนก็เท่ากันยี่สิบสี่ชั่วโมงแป๊ะ ๆ ไม่ขาดไม่เกิน

แต่ที่ทำให้เราเข้าใจว่าเวลาของเราหมดไปเร็วกว่าของคนอื่น ๆ

นั้นเป็นเพราะ....

.....เราไม่ได้กำลังใช้เวลาที่มีอยู่  แต่กำลัง “เสีย” เวลาไปกับการทำสิ่งต่าง ๆ เหมือนอย่างในเพลง  เพราะพี่เจมส์มัวแต่มานั่ง “เสียเวลา” คิดถึงน้องหนูคนดี  คิดว่าเธอจะสบายดีไหม จะเป็นตายร้ายดีอย่างไร จะแอบไปมีกิ๊กใหม่หรือเปล่า?

ซึ่งความจริงแล้ว  หากเรารักกันจริง ๆ เราย่อมต้องมีใจที่เปิดกว้าง และไม่ยึดติด แต่ละคนต่างก็มีชีวิตเป็นของตนเอง  เราไม่ได้มีสิทธิ์จะไปเป็นเจ้าข้าวเจ้าของใคร....

การมามัวนั่ง “เสียเวลา” ไปกับการคิดเช่นนี้  ย่อมทำให้เวลาของเรานั่นไม่เท่ากัน  เพราะเวลาที่เราใช้ไปนั้นมิได้เกิดประโยชน์อะไรเลยในชีวิต

แล้วทำอย่างไร  เวลาของเรา จึงจะมากกว่าของคนอื่น ๆ
     .....ก็ต้องลอง “ใช้เวลา” ดูสิ  ด้วยการอยู่กับคนที่เรารัก  มอบสิ่งดี มอบคำหวาน มอบใจจริงให้ไป  โดยไม่ต้องมัวพะวงถึงอดีต อนาคต  แต่อยู่ที่ “ปัจจุบัน” ที่ฉันกับเธอ

.....เมื่อนั้นแหละ  เวลาของเราก็จะไม่ได้น้อยไปกว่าของคนอื่น ๆ เลย  บางทีอาจจะมากกว่าเสียด้วยซ้ำไปก็เป็นได้

♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

(เวลาในแง่นี้จึงเป็นไปในแบบปรนับ – Subjective นั่นเอง)

เวลา... คือ....

เวลา... คือ....

☻☻☻☻☻☻☻☻☻☻☻☻☻☻☻☻☻☻

     บางคนกล่าวว่า....

เวลา... คือ คำนิยามที่เรามนุษย์กำหนดขึ้นเพื่อเรียกสิ่ง ๆ หนึ่ง ซึ่งเคลื่อนผ่านไปเสมอ  ไม่มีวันหยุดได้

เวลา... คือ สิ่งที่มีค่าในชีวิตของมนุษย์ ที่แต่ละคนจะต้องใช้ให้เกิดผล

เวลา... คือ สิ่งที่พระเป็นเจ้า จัดสรรมาให้มนุษย์ทุกผู้อย่างเป็นธรรม  แต่ละคนจึงมีเวลาที่เท่า ๆ กัน

เวลา... คือ การลงโทษจากพระเจ้า  ยิ่งมีเวลามาก  ยิ่งมีความทุกข์มาก

เวลา... คือ  ของขวัญอันประเสริฐ  เพราะทำให้คนเราได้อยู่กับสิ่งดี ๆ และคนที่รัก

เวลา... คือ  คำ ๆ หนึ่งในภาษาไทย  ประกอบไปด้วยอักษร 2 ตัว  สระ 2 ตัว  ประกอบกันกลายเป็นคำ  อ่านออกเสียงได้สองพยางค์

เวลา... คือ สภาวะของจิต  หมายความว่า เวลาของจิตจะเดินเร็วหรือช้าก็ขึ้นอยู่กับจิตของมนุษย์  ยิ่งจิต ไม่มีระเบียบมากขึ้นเท่าไหร่ เวลาของจิตจะเดินเร็วมากขึ้นเท่านั้น

เวลา... คือ สิ่งที่ไม่อาจยื้อ หรือบังคับให้หยุดนิ่งได้

เวลา... คือ ความทรงจำของมนุษย์เรา คืออดีต คือปัจจุบัน คืออนาคต

เวลา... คือ สิ่งสมมุติที่มนุษย์กำหนดขึ้น ให้มีอดีต ปัจจุบัน และอนาคต ผ่านสิ่งที่เราเรียกว่านาฬิกา ซึ่งมีตั้งแต่ วินาที นาที ชั่วโมง และเราก็ตกเป็นทาสของเวลากันทั้งนั้น  เนื่องจากแต่ละวันเราต้องเร่งรีบทำกิจกรรมต่าง ๆ ที่มีให้ทันเวลา ช้าบ้าง เร็วบ้าง ไม่ทันเวลาบ้าง ถ่วงเวลา ไปบ้าง หรือแม้แต่ปล่อยเวลาให้ล่วงเลยไปโดยไม่ใยดีบ้าง แต่สุดท้ายเราก็ต้องฝากชีวิตไว้กับการเป็นทาสของเวลาอยู่ดี เพราะเวลามันไม่เคยรอเรา และเราต้องวิ่งตามเวลาไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะตายจากกันไปข้างหนึ่ง

เวลา... คือ การนับถอยหลังเพื่อที่จะได้ "กลับบ้าน"

เวลา... คือ การเคลื่อน

เวลา... คือ สิ่งที่ทำให้เรารู้จักอดและทน

เวลา... คือ สิ่งที่ทำให้เราได้มีโอกาสเรียนรู้

เวลา... คือ ชีวิต

เวลา... คือ ...............ฯลฯ

แล้วสำหรับคุณล่ะ  เวลาคือ อะไร?

ลองนั่งสักครู่หนึ่ง  แล้วคิดดูสิว่าสำหรับเราแล้ว  เวลาคืออะไร  มันมีผลอะไรต่อชีวิตของเรา และเราจะใช้มันอย่างไรให้เกิดผลในชีวิตให้ได้มากที่สุด!!!

Space & Time

เวลากับพื้นที่ (Time and Space)

♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣

มีนักปราชญ์เคยกล่าวเอาไว้ว่า 'เวลากับพื้นที่' เป็นสิ่งสัมบูรณ์ (Absolute) อย่างน้อยก็ในจักรวาลที่เรากำลังนั่งคุยกันอยู่นี่ ที่บอกว่า 'เวลากับพื้นที่' เป็นสิ่งสัมบูรณ์ นั้นหมายความว่า มันอยู่ของมันภายใต้กฎของธรรมชาติ โดยไม่ขึ้นกับ 'ผู้สังเกต' อย่างเรา  

แต่ไม่ได้หมายความว่า มันจะเป็นสิ่งที่คงที่ หรือสิ่งที่ทุกคนรับรู้ และชั่งตวงวัดได้เท่าๆกันหมด  เพราะเราทุกคนต่างเข้าใจดีว่าว่า สิ่งที่เรียกกันว่า 'เวลากับพื้นที่' นั้น มันมีของมันอยู่แล้ว ไม่ว่าเราจะไปรับรู้มันหรือไม่

ครั้นเมื่อเราหลับ เวลาก็ยังคงดำเนินเดินต่อไป และพื้นที่ก็ยังคงอยู่จนกระทั่งเราตื่นขึ้นมาอีกครั้ง

เมื่อเราใช้ประสาทสัมผัสและสมองของเรารับรู้ 'เวลากับพื้นที่' อาจจะพอถือว่าเราได้เริ่มสร้าง 'เวลา' และ 'พื้นที่' ขึ้นมาภายในความคิดของเรา ในโลกภายในของเรา  แต่ 'เวลา' และ 'พื้นที่' ที่เกิดขึ้น มันเป็นเพียงแค่ภาพสะท้อนของ 'เวลากับพื้นที่' ในโลกภายนอก

'เวลา' และ 'พื้นที่' ในโลกภายในของเราอาจบิดเบี้ยว หรือยืดหดได้ตามความคิด ความต้องการของเราแต่ละคน แต่สุดท้ายแล้ว 'เวลากับพื้นที่' ในโลกภายนอกนั้น 'ไม่' เคยเปลี่ยนแปลงหรือมีใครกำหนดได้เลย

เพราะหลายครั้งที่คนเรามักชอบคิดว่า  ทำไมรู้สึกว่าเวลาผ่านไปเร็วจัง...ทั้ง ๆ ที่ในความเป็นจริงแล้ว  เวลาก็ยังเดินด้วยความเร็วเท่าเดิม นั่นก็เป็นเพราะความรู้สึกของเรานั่นเองที่เป็นตัวปรุงแต่งให้มันบิดเบี้ยว  ผิดเพี้ยนไปจากความเป็นจริง.....

August Rush -- ในมุมมมองปรัชญาประวัติศาสตร์

August Rush (2007) 

An incredible journey moving at the speed of sound 

"ดนตรีนั้นอยู่รอบตัวเรา สุดแต่ใครจะเอามารับฟังในจิตใจ"

"The music is all around us. All you have to do is listen."

************************************************************************************* 

     เรื่องราวของมือกีตาร์หนุ่มชาวไอริชและนักเล่นเชลโล่ ซึ่งมีโอกาสที่ได้พบกันที่ วอชิงตัน สแควร์ ในนิวยอร์ก แต่ไม่นานทั้งคู่ก็ต้องพรากจากกัน ทิ้งให้ ออกัส รัช (เฟรดดี้ ไฮมอร์) ทารกน้อยของพวกเขา ต้องกลายเป็นเด็กกำพร้า

     ออกัสนั้นเร่ร่อนอยู่ที่ถนนของนิวยอร์กและได้รับการดูแลจากคนแปลกหน้าที่ลึกลับ ออกัส ได้ใช้ความสามารถพิเศษในการเล่นดนตรีของเขาในการตามหาพ่อและแม่ที่พรากจากเขาไปตั้งแต่เกิด

     ภาพยนตร์เรื่อง August Rush (2007) กลายเป็นหนังในดวงใจของใครต่อหลายคน  เพราะเป็นภาพยนตร์แนว Musical ที่นำเสนอเรื่องราวเกี่ยวกับพรสวรรค์ของเด็กที่เกิดจากพ่อ ผู้เป็นเป็นนักดนตรีป๊อบร๊อค ชาวไอริช และแม่ นักดนตรีเชลโล ซิมโฟนีออร์เคสตร้า 

     ภาพยนตร์เรื่องใช้สิ่งต่าง ๆ ที่อยู่รอบตัวของออกัสทั้งหมดทั้งหมดในการสื่อออกมาเป็นเสียงเพลง  ไม่ว่าจะเป็นแสงแดง ลมพัด ทุ่งหญ้า เสียงรถไฟใต้ดิน เสียงถุงพลาสติกปลิว เสียงเด็กๆ จังหวะที่บาสเก็ตบอลกระทบพื้น ซึ่งเป็นที่มาที่ทำให้เด็กอายุ 12 ขวบ นำมาเขียนเป็นโน๊ต คอนโทรล และกลายเป็นเพลงซิมโฟนีออร์เคสตร้าในที่สุด

************************************************************************************* 

Listen come here music ...

in the wind ....in the air ....in the light. 

แล้วเรื่องนี้เกี่ยวข้องอะไรกับปรัชญาประวัติศาสตร์?

     เพราะเวลากับดนตรีมีความเกี่ยวข้องกันอย่างลึุกซึ้งนั่นเอง  หากวิเคราะห์ที่ลักษณะของเวลาและดนตรี  เราจะพบสิ่งหนึ่งที่เหมือนกัน  นั่นก็คือการเลื่อนไหล การเคลื่อนไหว  หรืออะไรก็สุดแล้วแต่ที่คนจะเรียก  เวลาเกิดขึ้นเพราะการเคลื่อนไหวของอนุภาค อะตอม อิเล็คตรอน ที่เปลี่ยนไปเสมอมีอาจกลับคืน  เหลือไว้เพียงแต่ความทรงจำและบันทึกที่เรามุนษย์ได้จดจำเพื่อเล่าต่อแก่อนุชนที่จะเกิดมาในภายหลัง  ส่วนดนตรีก็เกิดขึ้นมาจากการเคลื่อนไหวของเสียงที่ถูกใส่ลงไปในตัวโน้ต  ก่อเกิดเป็นท่วงทำนอง จังหวะ และบทเพลงนั่นเอง

     แล้วเรื่องนี้สามารถสอนอะไรเรา  สามารถให้ข้อคิดอะไรแก่เราเพื่อนำไปใช้ในชีวิตประจำวัน? คงไม่มีอะไรมากไปกว่าการที่เราแต่ละคนจะติดตามเสียงในใจของเรา  ตามหาความฝัน  ติดตามกระแสเรียกของเราด้วยความมั่นใจ สิ่งนี้แหละที่จะทำให้ชีวิตของเรามีความหมายและเกิดความสุขในชีวิต  เพราะการถูกฝืนใจหรือถูกบังคับจากใครก็ไม่สู้เรียนรู้  เรียนรู้ด้วยความมุ่งมั่นก็ไม่สู้รักชอบ  การมีใจรักก็ยังไม่สู้ความเพลิดเพลิมและมีความสุขอย่างแท้จริงในสิ่งที่เราได้เลือกและติดตาม

     ขอเป็นกำลังใจให้แก่ทุกคนที่กำลังเดินทางตามหาความฝันและอนาคตของตนเองนะครับ  แต่อย่างไรก็ตาม  อย่าลืมทำวันนี้ให้ดีที่สุดก็แล้วกันนะครับ

 "The music is all around us. All you have to do is listen."

Source:http://en.wikipedia.org/wiki/August_Rush

http://movies.yahoo.com/movie/1809418605/photo/stills

http://www.hollywoodjesus.com/movieDetail.cfm/i/83BE8DB5-048B-BF71-B273C79780CE49F9

สิ่งที่ผู้คนไขว่ขว้า 

(ดัดแปลงจากเพลง Hay ve day ben anh)

สิ่ง   ที่  ผู้คน ไขว่ ขว้า อยาก ได้  มา ครอบ ครอง

จับ   จอง  ให้  ได้  ดัง  ใจ  ประ  สงค์

พ- ยา ยาม ดิ้น รน เพื่อ ที่     จะ   ได้    คง

  ดำ     รง   ทรง  ไว้  ซึ่ง ดวง ชี  วา

แต่  จะ   มี   สัก กี่คน มี    โอ   กาส   ชื่น ชม

 ได้    ร่วม  สุข สม   ยิน     ดี    ปรี    ดา

  พอ  เมื่อ ได้  รับ มา กลับ  ไม่  เห็น  คุณ-  ค่า

หลั่ง ไหล ร่วง    รา  ด้วย ความ ทุกข์ ทม

  วัน  เว  ลา เวียน วน วาน ไว   ผ่าน เพียง  พ้น

   จน   จิต  ใจ    ผู้  คน  มิ อาจ จะ  เข้า   ใจ

 ยิ่ง     มี   ความ สุข  เท่า ไร   ยิ่ง  ผ่าน เลย ไป

หาก วัน  ใด  ทุกข์   ทน  มัน ช่าง แสน ยาว นาน

(ซ้ำ*)  เมื่อ   ยัง  มี ลม หาย  ใจ  อย่า มัว   พะ  วง

หลง ยึด ติด    ใน  ห้วง  เว   ลา   ที่    พัด  ผ่าน

 ใช้   ชี   วิต  ทุก นา  ที   ดัง  ของ  ประ ทาน

(ซ้ำ**)   จิต วิญ ญาณ เบิก บาน เกิด ผล  ดัง   หวัง  เอย

Người yêu ơi có biết anh nhớ em nhiều lắm

Những đêm trong giấc mơ tay nắm tay nghẹn ngào 

Lòng hạnh phúc biết bao ngỡ rằng em còn đây 

Nụ hôn trao ngất ngây, ôi tình yêu tuyệt vời