หนึ่งนาทีของเราไม่เท่ากัน!!!

หนึ่งนาทีของเราไม่เท่ากัน

ศิลปิน James อัลบั้ม James Franchise (2546)

.....เป็นอีกวันแล้วสินะ ที่ต้องตื่นขึ้นมาพร้อมกับคำถามที่ว่า เธอกำลังทำอะไรอยู่ที่ไหน และฉันจะต้องใช้ชีวิตที่เดียวดายอย่างนี้อีกนานเท่าไหร่ถึงจะได้พบกับเธออีกซักครั้ง ระยะทางที่ห่างของเราอาจจะเท่ากัน  แต่เวลาแห่งการรอคอยของเรา ไม่เท่ากันใช่ไหม ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่ปล่อยให้ฉันรออยู่อย่างนี้.....

เธออยู่ไหนอยู่ไหน เธออยู่ไหนอยู่ไหน เข็มนาทียิ่งเดินไป ใจยิ่งสั่นขึ้นทุกที ยังมีฉันอยู่ไหม เธอจึงทิ้งให้รออย่างนี้ เพียงแค่คิดว่าเธอไม่ใยดี ในใจก็แทบสลาย

หนึ่งนาทีของเราไม่เท่ากัน เธอจะทำร้ายฉันอีกนานไหม  คนที่ขอให้รอ กับคนที่ท้อหมดใจ (รู้ไหมว่าเหนื่อยใจน้า) รู้ไหมว่าเหนื่อยใจไม่เท่ากัน

เธอก็รู้ใช่ไหม เธอก็รู้ใช่ไหม ทุกนาทีที่เธอไกล ใครคนนึงคิดถึงเธอ มีแต่ฉันแต่ฉัน และเป็นฉันที่รอเสมอ เธอก็รู้ว่าฉันต้องการเธอ แต่เธอก็ยังใจร้าย

หนึ่งนาทีของเราไม่เท่ากัน เธอจะทำร้ายฉันอีกนานไหม คนที่ขอให้รอ กับคนที่ท้อหมดใจ (รู้ไหมว่าเหนื่อยใจน้า) รู้ไหมว่าเหนื่อยใจไม่เท่ากัน

..... ฉันรู้ว่าเวลาที่เธอกำลังมีความสุขอยู่กับใครๆ คงจะผ่านไปอย่างรวดเร็ว จนเธอไม่รู้ว่า เวลาแห่งความว่างเปล่า และเงียบเหงาของฉัน มันผ่านไปอย่างเชื่องช้าเหลือเกิน  อย่างนี้ล่ะมั้งที่เขาชอบพูดกันว่า เวลาของคนที่ขอให้รอ กับคนรอ

      มันไม่เท่ากัน มันไม่เคยเท่ากันเลยจริงๆ.....

รักของฉันและเธอ คงไม่เท่ากัน

♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

“๑ นาทีของเรา ไม่เท่ากัน”...  จริงหรือ?

บางครั้ง มีคนมักจะบอกเราว่า คนเรามีเวลาเท่า ๆ กัน ไม่มีใครมีมากน้อยไปกว่ากัน แต่หลายครั้ง 1 นาทีของแต่ละคนในแต่ละสถานการณ์ก็มีค่าไม่เท่ากัน

หลายคนคงเคยได้ยินคำกล่าวหนึ่งที่บอกว่า.....

.....ถ้าอยากรู้ว่าเวลา ๔ ปีมีค่าแค่ไหน ให้ไปถามนิสิตนักศึกษาที่เพิ่งรับปริญญาจากมหาวิทยาลัยมาหมาด ๆ

.....ถ้าอยากรู้ว่าเวลา ๑ ปีมีค่าขนาดไหน ใหัไปถามนักเรียนที่สอบปลายภาค (Final) ตก

.....ถ้าอยากรู้ว่าเวลา ๑ ชั่วโมงมีค่าขนาดไหน ให้ไปถามคนรักที่รอพบกัน

.....ถ้าอยากรู้ว่าเวลา ๑ นาทีมีค่าขนาดไหน ให้ไปถามคนที่พลาดรถไฟ รถไฟฟ้า รถไฟฟ้าใต้ดิน รถสองแถว รถประจำทาง รถตู้ รถแท็กซี่ รถตุ๊ก ๆ เรือหรือเครื่องบิน ฯลฯ  ไปเพียงชั่วขณะหนึ่ง

.....ถ้าอยากรู้ว่าเวลา ๑ วินาทีมีค่าขนาดไหน ให้ไปถามคนที่รอดตายจากอุบัติเหตุอย่างหวุดหวิด

.....ถ้าอยากรู้ว่าเวลา เสี้ยวหนึ่งของวินาทีมีค่าขนาดไหน ให้ถามนักกีฬาโอลิมปิคที่ได้เหรียญเงิน

.....และถ้าอยากรู้ว่ามิตรภาพนั้นมีค่าขนาดไหน ให้ลองเสียเพื่อนสักคนหนึ่ง

...............

เวลาไม่เคยมีค่า ถ้ามันยังไม่ผ่านเลยไป  และมันจะมีค่า จนทำให้คุณร้องไห้ได้ หากมันผ่านคุณไปแล้ว

เวลา (ของแต่ละคน) เป็นสิ่งที่ใช้แล้วหมดไป คนอื่นไม่สามารถใช้หรือกีดกันไม่ให้คนอื่นมาใช้เวลาของเราได้ ดังนั้น เวลา จึงเป็นกรรมสิทธิ์ของแต่ละคน

♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

แล้วบทเพลงซึ้ง ๆ ของพี่เจมส์นี้ให้อะไรกับเราเล่า?  ใช่แล้ว  แต่ละคนมักจะบ่น  หรือบอกกับตนเองเสมอว่า  เวลาของเรา (ของฉันและคุณ) ไม่เท่ากัน  ทั้ง ๆ ที่ความจริงแล้ว หนึ่งวันของแต่ละคนก็เท่ากันยี่สิบสี่ชั่วโมงแป๊ะ ๆ ไม่ขาดไม่เกิน

แต่ที่ทำให้เราเข้าใจว่าเวลาของเราหมดไปเร็วกว่าของคนอื่น ๆ

นั้นเป็นเพราะ....

.....เราไม่ได้กำลังใช้เวลาที่มีอยู่  แต่กำลัง “เสีย” เวลาไปกับการทำสิ่งต่าง ๆ เหมือนอย่างในเพลง  เพราะพี่เจมส์มัวแต่มานั่ง “เสียเวลา” คิดถึงน้องหนูคนดี  คิดว่าเธอจะสบายดีไหม จะเป็นตายร้ายดีอย่างไร จะแอบไปมีกิ๊กใหม่หรือเปล่า?

ซึ่งความจริงแล้ว  หากเรารักกันจริง ๆ เราย่อมต้องมีใจที่เปิดกว้าง และไม่ยึดติด แต่ละคนต่างก็มีชีวิตเป็นของตนเอง  เราไม่ได้มีสิทธิ์จะไปเป็นเจ้าข้าวเจ้าของใคร....

การมามัวนั่ง “เสียเวลา” ไปกับการคิดเช่นนี้  ย่อมทำให้เวลาของเรานั่นไม่เท่ากัน  เพราะเวลาที่เราใช้ไปนั้นมิได้เกิดประโยชน์อะไรเลยในชีวิต

แล้วทำอย่างไร  เวลาของเรา จึงจะมากกว่าของคนอื่น ๆ
     .....ก็ต้องลอง “ใช้เวลา” ดูสิ  ด้วยการอยู่กับคนที่เรารัก  มอบสิ่งดี มอบคำหวาน มอบใจจริงให้ไป  โดยไม่ต้องมัวพะวงถึงอดีต อนาคต  แต่อยู่ที่ “ปัจจุบัน” ที่ฉันกับเธอ

.....เมื่อนั้นแหละ  เวลาของเราก็จะไม่ได้น้อยไปกว่าของคนอื่น ๆ เลย  บางทีอาจจะมากกว่าเสียด้วยซ้ำไปก็เป็นได้

♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

(เวลาในแง่นี้จึงเป็นไปในแบบปรนับ – Subjective นั่นเอง)